Sólveig Anna Jónsdóttir, formaður Eflingar, gagnrýnir harðlega Reykjavíkurborg í færslu sem hún birti á Facebook í morgun, þar sem hún lýsir undrun sinni yfir framkomu borgarinnar við starfsfólk sem lætur af störfum eftir áratugalanga þjónustu.
Tilefni færslunnar var pistill sem Elín Guðfinna Thorarensen, fyrrverandi kennari, birti á Vísi í gær þar sem hún sagði frá því hvernig hún kvaddi borgina eftir 40 ára starf: Án þess að fá einu sinni tölvupóst með þakkarkveðju.
„Ég man hvað ég var hissa þegar að frábær kona lét af störfum vegna aldurs í leikskólanum þar sem ég vann og engin kveðja barst frá borginni,“ skrifar Sólveig Anna og rifjar upp að það hafi einungis verið leikskólastjórinn sjálfur sem sá um að kaupa köku og halda kveðjuveislu.
„En borgin sá ekki tilefni til að þakka ómissandi starfskrafti vel unnin og mikilvæg störf.“
Tvöfeldni innan borgarkerfisins
Sólveig bendir á að á sama tíma og almennt starfsfólk fái enga viðurkenningu, hafi hún frétt af tveimur veislum sem voru haldnar fyrir sviðsstjóra sem lét af störfum til að fara í „flottara starf“.
„Þarna sáum við með svo skýrum hætti (enn einu sinni) hverjir höfðu flottan og mikilvægan status innan borgarkerfisins og hverjir ekki,“ segir hún.
Hún krefst þess að borgaryfirvöld taki upp nýja siði og sýni starfsfólki virðingu, ekki aðeins þegar það gegnir hærra settum embættum.
„Tölvupóstur hefði dugað“
Í pistli sínum á Vísi skrifar Elín Guðfinna um þann trega og eftirvæntingu sem fylgir starfslokum eftir áratugalanga kennslu.
Hún lýsir ánægju sinni með samstarfsfólk og vinnustað, sem hafi þakkað henni fallega fyrir samferðina með gjöf, en gagnrýnir að Reykjavíkurborg hafi ekki gert hið minnsta.
„Eftir rúm fjörutíu ár í starfi, sem kennari, hjá Reykjavíkurborg er örlítið sárt að fara á eftirlaun án þess að fá svo mikið sem þakkarkveðju,“ skrifar hún.
„Til dæmis tölvupóst. Það hefði verið nóg fyrir mig.“
Sólveig: Mannauð borgarinnar er ekki að finna á skrifstofum
Sólveig Anna lýkur færslu sinni með áskorun: „Það væri gaman að fá af því fregnir að breyting yrði nú gerð og borgin sýndi okkur að hún áttaði sig á því hvar og hver mannauður hennar raunverulega er.“