Vilhjálmur Birgisson, formaður Starfsgreinasambands Íslands, spyr hvaða atriði í gagnrýni á mögulega aðild Íslands að Evrópusambandinu eigi að flokkast sem „upplýsingaóreiða“.
Vilhjálmur birti ellefu atriði í færslu á Facebook og segir að nauðsynlegt sé að geta rætt opinskátt í aðdraganda þjóðaratkvæðagreiðslunnar um hvort Ísland eigi að hefja aðildarviðræður við Evrópusambandið.
„Hvað af þessu er upplýsingaóreiða?“ spyr hann.
Bendir á framsal valds og evruna
Vilhjálmur nefnir fyrst að ESB aðild feli í sér að hluti löggjafar-, framkvæmdar- og dómsvalds færist til stofnana Evrópusambandsins.
Hann bendir jafnframt á að í aðildarviðræðum sé ekki verið að semja um lægri vexti, minni verðbólgu eða afnám verðtryggingar.
Ísland þyrfti sjálft að ná tökum á verðbólgu og tryggja efnahagslegan stöðugleika auk þess að uppfylla Maastricht skilyrðin áður en upptaka evru kæmi til greina, að hans sögn.
Vilhjálmur segir einnig að Alþingi hafi þegar vald til að afnema verðtryggingu án þess að Ísland gangi í Evrópusambandið.
Segir hægt að beita Landsbankanum
Þá nefnir hann stöðu Landsbankans og segir íslenska ríkið geta gert bankann að samfélagsbanka og nýtt hann til að auka samkeppni og bæta vaxtakjör heimilanna.
Hann vísar einnig til sterkrar stöðu verkalýðshreyfingarinnar hér á landi og segir stéttarfélagsaðild á Íslandi vera um 90 prósent, eina þá hæstu í heiminum.
Á sama tíma sé stéttarfélagsaðild almennt mun lægri innan Evrópusambandsins og atvinnuleysi ungs fólks hærra en hér á landi.
Ísland þegar hluti af innri markaðnum
Vilhjálmur minnir einnig á að Ísland sé þegar þátttakandi á innri markaði Evrópusambandsins í gegnum EES samninginn.
Þar gildi frjálst flæði vöru, þjónustu, fólks og fjármagns.
Í dag geti Ísland jafnframt gert eigin fríverslunarsamninga, meðal annars í gegnum EFTA, en við fulla aðild að ESB myndi sameiginleg viðskiptastefna sambandsins taka við á því sviði.
Auðlindir og greiðslur til ESB
Vilhjálmur segir jafnframt að eitt stærsta viðfangsefnið í mögulegum aðildarviðræðum yrði að reyna að tryggja áframhaldandi yfirráð Íslands yfir auðlindum sem landið ræður nú þegar yfir í dag.
Að lokum spyr hann hvað Ísland fengi í staðinn og segir líklegt að Ísland yrði nettógreiðandi til Evrópusambandsins, það er að greiðslur landsins til sambandsins yrðu meiri en þær fjárhæðir sem kæmu til baka.
„Hvað af þessum atriðum er upplýsingaóreiða?“ spyr hann.