Aðsend grein eftir Árna Stefán Árnason, lögfræðing og sérfræðing í dýraverndarlögum, hefur vakið athygli hér á Nútímanum þar sem hann setur spurningarmerki við kjötneyslu Íslendinga yfir jólahátíðina og tengir hana siðferðilegum gildum kristinnar fæðingarhátíðar.
Í stuttum en beinskeyttum pistli, sem ber yfirskriftina „Maðurinn opinberar sig með framkomu sinni við dýrin“, lýsir Árni Stefán jólahlaðborðum sem einkennast af „líkamsleifum svína, grísa, lamba, hrossa og alifugla“, snyrtilega settum fram í kjötkælum matvöruverslana. Hann bendir jafnframt á að mörg þeirra dýra sem þar séu til sölu hafi þurft að þola „erfiða ævi“ – ævi sem hann segir að fólk myndi aldrei bjóða eigin gæludýrum upp á.
Árni Stefán dregur upp sterka andstæðu milli þess að sýna gæludýrum umhyggju og kærleika, á sama tíma og fólk neytir kjöts af dýrum sem hafi þurft að þjást. Hann spyr beinlínis hvort slíkt samrýmist anda jólanna og fæðingarhátíð Jesú Krists.
„Er það í anda fæðingarhátíðar frelsara vors Jesú Krists að klappa hundinum, strjúka kisunni um leið og við röðum í okkur líkamsleifum dýra sem þurftu að þjást til þess eins að gleðja munn og maga?“ spyr hann í greininni.
Í lok pistilsins vitnar hann í heimspekinginn Immanuel Kant, sem sagði: „We can judge the heart of a man by his treatment of animals.“
Árni Stefán Árnason hefur um árabil fjallað um dýravernd, réttindi dýra og framkvæmd dýraverndarlaga á Íslandi og hefur verið gagnrýninn á það sem hann telur siðferðilegan og lagalegan brest í meðferð búfjár og annarra dýra.