Allir þekkja ævintýri H.C. Andersen, Nýju fötin keisarans. Flestir muna um hvað sagan fjallar.
Klæðskerarnir þóttust hafa silki til sölu sem væri þeim eiginleika gætt að vera öðrum ósýnilegt, nema þeim heimsku. Enginn vildi játa sig heimskan svo þeir létu aðra stýra eigin hugsun, heilbrigðri skynsemi var vikið til hliðar.
Keisarinn sem var bæði prjálsamur og hégómlegur lét sauma á sig ný ósýnileg föt, því klæðskerarnir blekktu hann. Síðan þrammaði hann nakinn í gegnum bæinn í þeirri von að enginn bæjarbúi myndi opinbera heimsku sína.
Allir muna hvernig ævintýrið endar, loks var það barn sem sagði sannleikann því allir hinir voru svo meðvirkir. Þegar einn hafði talað tóku hinir undir. Þorðu að segja sannleikann.
Við erum þorpsbúar
Sama sagan gerist nú og hefur gerst undanfarin áratug þegar horft er til trans-málaflokksins.
Menn láta eins og þeir sjái konu þegar karlmaður klæðir sig eins og kona. Menn telja sjálfum sér trú um, að ef karlmaður segir að hann sé kona þá sé hann það, en vita að kona er fullorðin kvenkyns einstaklingur. Menn láta telja sér trú um að hægt sé að breyta kyni, þó allir viti að það er ekki hægt.
Menn telja börnum trú að þau séu fædd í röngum líkama þó allir viti að það er ekki hægt. Menn telja börnum trú um að þau geti skipt um líffræðilegt kyn þó allir viti að það er ekki hægt. Menn telja börnum trú um að kyni sé úthlutað við fæðingu þó allir vita að það sé bölvuð vitleysa.
Ákveðinn hópur í samfélaginu lætur eins og klæðskerarnir, telja mönnum trú um eitthvað sem er ekki raunverulegt og satt.
Opinberir aðilar
Sveitarstjórnarmenn láta eins og klæðskerarnir, sama með stjórnmálamenn, leik- grunn-framhalds- og háskólakennarar og heilbrigðisstarfsfólk. Svo ekki sé talað um forystumenn Kennarasambands Íslands. Telja fólki trú um eitthvað sem stenst ekki raunveruleikann, vilja breyta bæði kyni og tungumálinu.
Trans-hugmyndafræðin er eins og ósýnilega silkið sem klæðskerarnir notuðu til að sauma fötin úr. Allt í kollinum á þeim, raunveruleikinn er annar.
En fáir eru hins vegar tilbúnir að viðurkenna meinta heimsku eða vanhæfi þeirra sem stýra því hvernig fólk á að hugsa, ekki í samfélaginu, ekki á Alþingi og ekki í skólakerfinu.
Ráðist er á þá persónulega, ekki málefnalega, sem opinbera ,,heimsku sína“ eins og barnið í ævintýrinu gerði með því að segja sannleikann.
Nýju fötin keisarans er dæmisaga um hvernig trans hreyfingar í líki klæðskeranna, stýra hugsunum fólks og viðkvæmum börnum. Og því miður, líka kennara.
,,Þá fyrst fór heiminum að hraka, er uppgerð tóm var kölluð kurteisi“ (W.S).
Helga Dögg Sverrisdóttir