Í viðtali við Frosta Logason á Brotkast.is fer Jón Óttar Ólafsson, fyrrverandi lögreglumaður, ítarlega yfir starfshætti sérstaks saksóknara í kjölfar bankahrunsins. Jón hefur í mörg ár sagst hafa upplýst þar til bær yfirvöld um að rannsóknir í svonefndum hrunmálum hafi ítrekað farið út fyrir lögbundnar heimildir og grundvallarreglur réttarríkisins. Hann hefur hins vegar ekki getað stutt það með gögnum. Fyrr enn núna.
Jón Óttar var á árinu 2012, ásamt Guðmundi Hauki Gunnarssyni, kærður fyrir meint brot á þagnarskyldu er hann starfaði sem lögreglumaður hjá sérstökum saksóknara. Var þeim félögum gefið að sök að hafa lekið upplýsingum úr lögreglustörfum sínum til þrotabús Milestone. Málið var síðar fellt niður og þær skýringar gefnar út í fjölmiðlum að Ríkissaksóknari teldi málið ekki líklegt til sakfellis.
Í minnisblaði frá Huldu Maríu Stefánsdóttur, saksóknara hjá Ríkissaksóknara, er hins vegar ekki að sjá annað en að embættið hafi rannsakað mál þeirra félaga til sýknu. Það er að segja, að komist hafi verið að því að meintur leki til Gríms Sigurðssonar, skiptastjóra Milestone, hafi verið með fullu samþykki yfirmanna Jóns Óttars og Guðmundar Hauks. Jón Óttar hefur þetta minnisblað undir höndum en segir að Ríkissaksóknari hafi ítrekað neitað tilvist þess.

Jón Óttar hefur alltaf haldið því fram að hann hafi í yfirheyrslum vegna þessa máls árið 2012 upplýst ríkissaksóknara, að það sem þeir Guðmundur voru sakaðir um, hefðu verið viðtekin vinnubrögð hjá embætti sérstaks saksóknara.
Hann segir að þeir hafi lýst fyrir Sigríði Friðjónsdóttur, Ríkissaksóknara, ferlum og atburðarrásum sem sýndu fram á að sérstakur hafi í mörgum tilfellum átt í ólögmætu samstarfi við bæði einkaaðila, sem og aðra opinbera aðila. Þessar frásagnir hafi hins vegar ekki ratað í skýrslur úr þessum yfirheyrslum og segir Jón Óttar það sýna að Sigríður hafi ákveðið að vísa málinu frá til að það myndi ekki valda embætti sérstaks saksóknara frekari vandræðum.

Upptökum sem haldið hefur verið utan við málið leiða sannleikann í ljós
Nýlega komst Jón Óttar hins vegar yfir upptökur af þessum yfirheyrslum þar sem glögglega má heyra þann framburð sem skautað var framhjá í skýrslunum. Þar lýsa þeir báðir, Guðmundur og Jón Óttar, hvernig náið og óformlegt samstarf hafi myndast milli ákæruvaldsins, slitastjórna banka, skiptastjóra og eftirlitsstofnana.
Að sögn Jóns Óttars hafi rannsóknaraðgerðir á borð við húsleitir, símahlustanir og gagnaöflun í sumum tilvikum verið byggðar á upplýsingum frá aðilum með beina fjárhagslega hagsmuni, án þess að sjálfstæð lögreglurannsókn hefði farið fram. Hann segir frá því í viðtalinu hvernig starfsmenn sérstaks saksóknara hafi í flýti búið til sakamál á hendur Jóni Ásgeiri og fleirum þegar þeir fengu upplýsingar um stefnu sem slitastjórn Glitnis ætlaði að höfða í New York.

Segir hann að dómari hafi verið blekktur til að samþykkja símhleranir án þess að nokkur sjálfstæð lögreglurannsókn hefði farið fram. Þannig hafi fengist úrskurður til að hlera síma Jóns Ásgeirs og félaga á þeim tíma sem þeir fengu í hendur stefnu frá slitastjórninni.
Í viðtalinu ber Jón Óttar saman þessi vinnubrögð við það sem síðar var harðlega gagnrýnt í Bretlandi í tengslum við rannsóknir Serious Fraud Office, þar sem dómstólar komust að þeirri niðurstöðu að yfirvöld hefðu byggt aðgerðir sínar á villandi og ófullnægjandi upplýsingum. Hann segir sambærilegt mynstur hafa verið til staðar hér á landi, án þess að brugðist hafi verið við með sambærilegum hætti.
Ríkissaksóknari rannsakaði ekki tölvupósta þrátt fyrir kæru um brot á þagnarskyldu
Einnig vísar Jón Óttar í viðtalinu til upptöku úr yfirheyrslunum sem hann segir varpa frekara ljósi á málið. Þar megi heyra hvernig hann og Guðmundur Haukur buðu Sigríði Friðjónsdóttur, ríkissaksóknara, fullan aðgang að öllum tölvupósthólfum sínum í tengslum við rannsókn á meintu broti þeirra.
Jón Óttar segir að þessi aðgangur hafi aldrei verið nýttur og að tölvupóstarnir hafi ekki verið skoðaðir. Það sé sérlega undarlegt í því ljósi að þarna átti Sigríður að vera rannsaka meint brot þeirra á þagnarskyldu. Að hans mati skýrist það af því að slík skoðun hefði getað leitt í ljós umfangsmikið og ólögmætt samstarf sérstaks saksóknara við ýmsa aðila á árunum eftir bankahrunið.
Nútíminn hafði samband við Ríkissaksóknara vegna vinnslu þessarar fréttar og fékk að beina spurningum til Sigríðar Friðjónsdóttur sem vonandi fást svör við síðar í dag.