Í færslu sinni fyrr í dag spurði Snorri Másson hvort eðlilegt væri að börn í skyldunámi sætu undir pólitískri innrætingu og gagnrýndi sérstaklega að nafn sitt birtist í kennsluefni Þorsteins V. í Menntaskólanum í Kópavogi. Hann lýsti kynjafræði sem „mjög rótækri vinstri vók pólitík“ og sagði að þetta staðfesti áhyggjur sínar um stefnu fagins.
Brynjar Karl Sigurðsson, einn umdeildasti en jafnframt vinsælasti körfuknattleiksþjálfari landsins, stígur nú fram og lýsir stuðningi við færslu Snorra Mássonar.
Í færslu á samfélagsmiðlum segist Brynjar geta staðfest gagnrýni Snorra út frá persónulegri reynslu dóttur sinnar, sem sótti tíma hjá Þorsteini í fyrra.
„Ég get fullyrt að hann er sekur um alla þá hluti sem hann sakar aðra um,“ skrifar Brynjar og bætir við að hann gæti skrifað „langa ritgerð“ um framgöngu kennarans.
Heimildir úr eigin podkasti og fyrirfram skilgreind forréttindi
Brynjar nefnir þrjú dæmi máli sínu til stuðnings.
Í fyrsta lagi hafi Þorsteinn gefið nemendum verkefni þar sem hann lagði sjálfur til heimildir og segir að engin þeirra hafi verið ritrýnd, en krafa hafi verið gerð um ritrýndar heimildir ef nemendur vildu nota aðrar heimildir en þær sem Þorsteinn gaf upp.
Sérkennilegast þótti Brynjari að Þorsteinn samþykkti eigið hlaðvarp sem viðeigandi heimild.
Í öðru lagi lýsir hann því að dóttir hans hafi komið heim úr kennslu og sagt að kennarinn hefði skilgreint „forréttindi“ nemenda út frá kyni, húðlit, kynhneigð og svipuðum þáttum en ekki út frá raunverulegri félagslegri stöðu þeirra.
Henni hafi þótt þetta undarlegt og viðbrögð Þorsteins við umræðunni hafi verið að færa hana í annan bekk, eftir að hún ræddi málið við hann.
„Píkupólitík“ í stað félagsfræði
Í þriðja dæminu birtir Brynjar orð kennarans sem lagði áherslu á að nemendur notuðu hugtök á borð við „kynhlutverk, tvíhyggju, félagsmótun, hlutgervingu, kyntjáningu og ríkjandi karlmennsku“ í verkefnavinnu.
Brynjar bendir á að dóttir hans hafi ekki einu sinni fengið almenna félagsfræðikennslu áður, en var samt skylduð í kynjafræði sem virðist hafa meira vægi en almenn félagsfræðikennsla.
Hann vitnar í Sólveigu Önnu Jónsdóttur, sem hefur kallað þessa nálgun „píkupólitík“, og spyr hvers vegna hugtök eins og stéttaskipting, auður, vald og félagsleg lagskipting séu ekki undirstaða námsins.
„Þetta snýst ekki um rök“
Brynjar endar færsluna á vangaveltu um að undirliggjandi ástæður fyrir kennslunni virðast ekki vera fræðilegar: „Málið er að þetta snýst í raun ekki um rök. Það er eitthvað annað undir, og ég er enn að reyna að átta mig á hvað það er.“
