Björn Jón rithöfundur og kennari birtir í dag grein á Eyjunni þar sem hann gagnrýnir harðlega tvö atriði í menningar- og menntalífi landsins: nýja uppfærslu Leikfélags Reykjavíkur á Hamlet og umræðu um fermingarfræðslu þjóðkirkjunnar.
Grein hans ber yfirskriftina Rísum upp úr lágkúrunni og hann segir að hvorutveggja endurspegli menningarlegt og siðferðilegt hrun þjóðarinnar.
„Hálfgert aukaatriði eða grín“
Björn lýsir því að hann hafi yfirgefið sýningu Leikfélags Reykjavíkur á Hamlet vegna þess að honum ofbauð meðferðin á verkinu.
Hann segir að leikstjórinn Kolfinna Nikulásdóttir hafi ætlað sér að tengja verkið við samtímann, en útkoman hafi verið niðurlægjandi:
„Ekki nóg með allar enskusletturnar, slanguryrðin og fíflaganginn, heldur syngja höfuðpersónurnar poppslagara á ensku í gríð og erg,“ skrifar hann og bætir við að leikstjórinn virðist álíta að áhorfendur skilji ekki textann nægilega vel.
„Guðlast í fermingarfræðslu“
Í sama pistli tekur hann undir gagnrýni listamannsins Einars Baldvins Árnasonar, sem nýlega fjallaði um guðlast í fermingarfræðslu þjóðkirkjunnar.
Björn segir að prestarnir sem hlógu að slíkum ummælum hafi sýnt vanvirðingu við trúna og menningararf þjóðarinnar:
„Fíflagangur þjóðkirkjupresta er engin nýlunda,“ skrifar hann og vitnar í orð Karls biskups Sigurbjörnssonar um að afhelgun sé mein sem ógnar lífinu.
Skáldverk Laxness aðeins kennd í þriðjungi framhaldsskóla
Björn víkur einnig að nýrri frétt Morgunblaðsins um að verk Halldórs Kiljans Laxness séu aðeins lesin í um þriðjungi framhaldsskóla.
Hann segir það táknrænt fyrir hnignun í menntakerfinu og að þjóð sem hætti að lesa sín bestu bókmenntaverk missi sjálfa sig.
Hann vitnar í íslenskukennarann Hildi Ýr Ísberg við Menntaskólann við Hamrahlíð sem sagði að nám ætti ekki að vera auðvelt:
„Nám verður að vera erfitt og krefjandi, annars erum við ekki að sinna okkar skyldum,“ skrifar hún í tilvitnun sem Björn tekur heilshugar undir.
„Rísum sem fuglinn Fönix“
Í lok greinarinnar segir Björn að þjóðin verði að krefjast betri og dýpri menntunar:
„Takist hér vel til munu ungmennin öðlast hlutdeild í sameiginlegum menningararfi okkar og annarra vestrænna þjóða. Þannig getum við hafið okkur upp úr lágkúrunni, risið sem fuglinn Fönix úr öskunni til óþekktra hæða.“