Í nýjum pistli á Akureyri.net veltir Sverrir Páll Erlendsson því fyrir sér hversu langt sé í að Akureyri fái almennilega flugstöð, en ekki það sem hann lýsir sem skemmuhúsi sem standi engan veginn undir því nafni.
Hann telur að framkvæmdin, sem átti að efla millilandaflug og styrkja ferðaþjónustu á Norðurlandi, hafi mistekist algerlega.
Sverrir rifjar upp að ákvörðunin um að reisa nýja flugstöð hafi verið tekin til þess að styðja ferðaþjónustu og gera bæði íbúum og ferðamönnum kleift að fljúga beint til og frá Akureyri, án þess að fara um höfuðborgarsvæðið.
Sú þjónusta hafi sannað gildi sitt, meðal annars með flugi NiceAir á sínum tíma og síðar EasyJet og fleiri evrópskra flugfélaga.
Hann segir þetta vera þægindamál fyrir heimamenn, sparnað í ferðatíma og kostnaði, og mikilvægan þátt í að laða erlenda ferðamenn norður.
Segir húsið ekki vera flugstöð nema að nafninu til
Að mati Sverris var þó lítið um að vera þegar kom að raunverulegri hönnun flugstöðvarinnar.
„Á ótrúlega löngum tíma reis við norðurenda gömlu flugstöðvarinnar einhvers konar skemma,“ segir hann og fullyrðir að ekkert bendi til þess að húsið hafi verið hannað sem flugstöð.
„Enda er hún það ekki nema að nafninu til.“
Hann lýsir húsinu sem svo litlu að það myndi varla rúma eitt færiband úr Leifsstöð og segir að nánast engin aðstaða standi farþegum til boða.
Þröngt innritunarherbergi, fá innritunarborð, óþægileg bið vegna veðurs og takmörkuð aðstaða við skannanir eru meðal atriða sem hann gagnrýnir harðlega.
Þrengsli og lágmarksþjónusta
Sverrir fer rækilega yfir alla þjónustu í húsinu.
Hann segir brottfararsalinn aðeins skárri en í gömlu stöðinni, en enn mjög takmarkaðan.
Veitingasala býður aðeins upp á drykki, sælgæti og samlokur sem hitaðar eru í örbylgjuofni.
Eldhúsið í gömlu stöðinni, þar sem hægt var að útbúa heitan mat, er óaðgengilegt fyrir nýja húsið nema með því að bera matinn í gegnum handfarangursskoðun.
Duty Free rýmið sé lítið og úrval takmarkað.
Salernisaðstaða minni á gömlu stöðina.
Í komusal segir hann þrengslin enn augljósari: Ein lítil færibandsstúfa þjóni öllum farþegum og hann ímyndar sér að vandræði gætu margfaldast ef tvær vélar lentu á sama tíma.
Eftir komu þarf fólk að bíða úti við stéttina í hvaða veðri sem er, þar sem engin móttökuaðstaða er innan við tollsvæðið.
„Síðast þegar ég kom heim var enginn leigubíll á staðnum,“ skrifar hann og segist hafa þurft að panta bíl frá bænum.
„Það er ekki nóg að byggja skúr og kalla hann höll“
Sverrir spara ekki stóru orðin: „Þetta er ekki flugstöð. Mér finnst vera hreinn dónaskapur að halda því fram,“ segir hann.
Hann telur brýnt að hæfur arkitekt hanni nýja stöð sem geti tekið á móti aukinni millilandaumferð í framtíðinni.
Núverandi hús dugi engan veginn, og að mörgu leyti hefði jafnvel verið betra að halda áfram að nota gömlu stöðina, með einföldum endurbótum, þar til hægt væri að byggja alvöru flugstöð.
Að lokum spyr hann:
„Hvenær kemur flugstöðin?“