Lucy Connolly er laus úr fangelsi eftir 377 daga dvöl. Nafn hennar hefur bæst við langan lista breskra ríkisborgara sem var refsað, ekki vegna glæps, heldur vegna þess að þeir nýttu tjáningarfrelsið og gagnrýndu valdhafa og þróun samfélagsins.
Málið hófst 27. júlí í fyrra, þegar uppnám varð í England vegna morðanna í Southport, þar sem íslamisti stakk þrjár litlar stúlkur til bana á dansviðburði.
Þetta varð til þess að hin 41 árs gamla dagmamma, Lucy Conolly, skrifaði í reiði og af vanmætti á X: ,,Fjöldabrottvísun núna: brennið niður öll hótel [sem hýsa ólöglega innflytjendur] – ég er köld. Ef það gerir mig að rasista, þá er það bara synd.“
Hún var í tilfinningalegu uppnámi þegar hún tísti um morðin í Southport – sem hún eyddi sama dag – en varð engu að síður ástæða fyrir langri fangelsisvist. Tilgangurinn var skýr: að vara aðra við.
Alls ekki sú eina
Hún er langt frá því að vera sú fyrsta og eina: samtals hefur fólk fengið fangelsisdóma í Englandi, sem telur 39 ár, fyrir að tjá sig um morðin í Southport.
Enski málfrelsis sinninn, Tommy Robinson, afplánaði 7 mánuði í einangrun fyrir að birta gagnrýna heimildarmynd á valdhafa. Robinson hefur ítrekað verið sóttur til saka og fangelsaður undir því yfirskini, sem margir lögfræðingar hafa síðan kallað, pólitísk áhrif og lagalega vandmeðfarna ástæðu. Hann braut ekki lög en ,,glæpur“ hans var að tala um málefni sem valdhafar vilja fela: að afhjúpa nauðgunar-hneykslið, mistök yfirvalda og aukna notkun á tvöföldu siðgæði við beitingu valds.
Það gildir það sama fyrir þau bæði: Þau hafa verið meðhöndluð sem óvinir ríkisins því þau ögruðu frásögn valdhafa.
Lýðræðisleg hál braut
England, sem kynslóðum saman hefur verið litið á sem heimaland frelsisins, fjarlægist nú hættulega langt frá eigin hugsjónum. Þegar venjulegir borgarar eru fangelsaðir fyrir orð eru það ekki bara einstök tilvik heldur einkenni stærra meins: Málfrelsi er ekki lengur tryggt.
Fangelsun Connolly snerist ekki um réttlæti heldur völd. Og margar málsóknir gegn Robinson er tjáning á sama mynstri: ríkið notar dómstóla og lögreglu til að hræða og aga í stað þess að vernda borgarana og frelsi þeirra.
Bandaríkin fylgjast með – vegna þess að það er nauðsynlegt
Það tilkomumesta í máli Lucy Connolly er hins vegar að málið er nú komið til Washington. Ríkisstjórn Trumps hefur staðfest að hún fylgist með máli Connolly og að hún hafi áhyggjur af stöðu tjáningarfrelsis í Bretlandi. Talsmaður þeirra sagði: ,,The United States supports freedom of expression at home and abroad, and remains concerned about infringements on freedom of expression.”.“
Að öllu jöfnu er óhugsandi að Bandaríkin fylgist opinberlega með bresku réttarhaldi yfir húsmóður – og alveg fáheyrt að vestrænn bandamaður blandi sér í innanríkismál lands.
En sú staðreynd að Bandaríkin telja sig knúin til að fylgjast með tjáningarfrelsi í Bretlandi er slæmur dómur yfir bresku lýðræði: þegar eitt sterkasta lýðræðisríki heims finnur sig knúið til að fylgjast með því hvernig Bretland kemur fram við eigin borgara, sýnir það hversu langt landið hefur fjarlægst grundvallarréttindi borgara.
Aðkomu Trump-stjórnarinnar að málinu ætti því ekki að líta á sem ótímabær afskipti af innanlandsstjórnmálum annars lands, heldur sem tjáningu á djúpstæðum áhyggjum af lýðræðislegri þróun náins bandamanns og hneykslun yfir því að bresk ríkisstjórn verndi ekki lengur frelsi borgarana.
Viðvörunarmerki fyrir alla
Lucy Connolly er frjáls, en mál hennar – eins og Tommy Robinson – er sönnun þess að málfrelsi í Bretlandi er ógnað innan frá. Það eru ekki ofbeldisfullar óeirðir sem kerfið vill virkilega berja niður. Þetta eru raddir sem spyrja spurninga sem stjórnvöld vilja ekki að heyrist.
Þegar Bandaríkin þurfa að hafa auga með Englandi er það viðvörunarmerki til okkar allra: Ef England, sjálf vagga frelsisins, getur gengið svona langt er ekkert okkar öruggt.
Heimild: Den Korte Avis | Lucy Connolly er løsladt – nu går USA ind i hendes sag