Fyrrverandi þingmaðurinn Helgi Hrafn Gunnarsson var gestur í hlaðvarpi Sölva Tryggva þar sem þeir ræddu meðal annars vísindi, menningarstríð, slaufunarmenningu og áhrif breytts upplýsingaumhverfis á samfélag og stjórnmál.
Upplýsingabyltingar í fleirtölu
Helgi sagði að samfélagið væri að ganga í gegnum upplýsingatæknibyltingu sem hefðu staðið yfir í ár og jafnvel áratugi, en að fólk og stofnanir væru ekki nægilega vel undir það búin. Hann sagði að mannfólkið gæti verið mjög gáfað í flóknum verkefnum, en jafnframt tekið óskynsamlegar ákvarðanir og dregið rangar ályktanir, jafnvel þegar um gáfað fólk væri að ræða.
Áður kostaði að dreifa upplýsingum
Í samtalinu bar Helgi saman fjölmiðlaumhverfi 20. aldar og nútímann. Hann sagði að áður hefði kostað tíma, vinnu og peninga að dreifa upplýsingum, sem hefði oft tryggt að einhver metnaður lægi að baki, þótt hann væri ekki alltaf mikill eða göfugur. Nú væri hins vegar hægt að dreifa efni á samfélagsmiðlum og með hlaðvörpum með lágmarks fyrirhöfn og án teljandi kostnaðar, sem hefði breytt því hvernig upplýsingar ferðast og hvernig umræða mótast.
„Ljós sem blindar“
Helgi líkti vandanum við það að samfélagið væri ekki lengur í myrkri vegna skorts á upplýsingum, heldur væri það stundum blindað af of miklu og of sterku upplýsingaflæði. Að hans mati væri lausnin ekki að banna eða takmarka „ljósið“, heldur að byggja upp færni og menningu til að geta unnið með upplýsingarnar á skynsaman hátt.
Vísindaleg aðferð sem lykilfærni
Báðir lögðu áherslu á mikilvægi vísindalegrar aðferðar í menntun og almennri umræðu. Helgi sagði að það skipti meira máli að skilja hvernig vísindi virka, hvernig kenningar eru prófaðar og afsannaðar, en að kunna einstakar niðurstöður utanbókar. Sölvi tók í sama streng og ræddi hvernig hann upplifði að fólk væri stundum fljótt að stimpla spurningar eða efasemdir sem vísindaandúð, sérstaklega í kjölfar Covid-19.