BBC tapar meira en 1 milljarði punda á ári í glötuðu útvarpsgjaldi (e. licence fee) þar sem um 3,6 milljónir heimila eða um 1 af hverjum 8 heimilum neita að greiða útvarpsgjaldið. Á síðasta ári bættust við um 300.000 þúsund heimili sem neita að greiða útvarpsgjaldið. Á síðustu fimm árum hafa 1,5 milljónir heimila neitað að greiða útvarpsgjaldið.
Allir Bretar sem horfa á sjónvarp í beinni útsendingu eru skyldugir samkvæmt breskum lögum til að greiða útvarpsgjaldið og skiptir þá ekki máli á hvaða stöð það horfir á. Heimili geta hins vegar komist hjá því að greiða útvarpsgjaldið ef þau segjast ekki horfa á BBC eða efni frá öðrum sjónvarpsstöðvum í beinni útsendingu.
BBC er í mikilli tilvistarkreppu þessa daganna. Traust almennings til stöðvarinnar er í sögulegu lágmarki. Afsögn framkvæmdastjórans Tim Davie og fréttastjórans Deborah Turness fyrr í þessum mánuði vegna fölsunar á ræðu Trumps hefur aukið ásakanir um kerfisbundna vinstri hlutdrægni.
Þá gengur BBC sérstaklega erfiðlega að ná til unga fólksins en einungis um 48% Breta undir 35 ára aldri greiða útvarpsjaldið en þetta hlutfall var 72% fyrir um áratug síðan.
Talsmaður Keir Starmer, forsætisráðherra Breta, sagði að Breska ríkisstjórninn styddi BBC og hafnaði því alfarið að BBC væri hlutdræg. Ríkisstjórninn vinnur nú að því með BBC að endurskoða fyrirkomulag útvarpsgjaldins.
Starmer gæti litið til íslenska módelsins til að bjarga BBC. Íslenska ríkið skikkar alla Íslendinga til að greiða útvarpsgjaldið og sér Skatturinn um að innheimta það fyrir hönd ríkisútvarpsins (RÚV) með góðu eða illu. RÚV þarf því ekki að örvænta eða hætta með vinstri sinnaðan málflutning þar sem íslenskur almenningur getur ekki kosið með veski sínu líkt og sá Breski. Helsta hætta RÚV er að það missi traust stjórnmálamanna sem gæti ollið því að það myndi detta af ríkisspenanum.