Friðrik Rúnar Garðarsson, læknir og rjúpnaskytta, átti ekki mikið af mat eftir þegar hann fannst heill á húfi í gær eftir að hans hafði verið leitað í næstum tvo sólarhringa upp af Einarsstöðum á Fljótsdalshéraði. Þetta kom fram í viðtali við Friðrik í Kastljósi á RÚV í kvöld.
Þegar Friðrik fannst var hann kominn upp á hæð sem hann var að eigin sögn heillengi að klöngrast upp á. „Ég var ekki búinn að vera þarna í nema í þrjár mínútur, mesta lagi fimm, þegar ég sé bara koma röð af ljósum yfir sjóndeildarhring á móti mér,“ sagði hann í Kastljósi.
Að sjá þetta, að vita að núna væru allar líkur á að þetta væri búið! ég hefði ekki meikað aðra nótt. Ég var að örmagnast.
Friðrik átti ekki mikið eftir að mat þegar hann fannst. „Ég átti lúkufylli eftir af möndlum og kasjúhnetum, ég átti hálfa flatbrauðssneið með hangikjöti og smjöri,“ sagði hann í Kastljósi.
„Ég hafði verið með Gatorade og var þess vegna með flösku og var að bræða snjó í hana. Hafa hana inni á mér á nóttunni, reyna að ná í vatn ef ég fann einhvern smá foss eða gat brotið með byssunni í læk og eitthvað. Ég sparaði matinn. Ég vissi að það var búið að bjarga mér.“
Spurður hvort honum hafi verið kalt sagði Friðrik að honum hafi aðeins verið kalt á höndunum. „Ég var bara þreyttur. Myrkrið er í 15 klukkutíma. Það voru kannski skrítnustu stundirnar í snjóbyrginu,“ sagði hann.
„Ég eiginlega svaf ekki, samt var ég í mjög draumkenndu ástandi og tímaskynið fór alveg. Maður fór í eitthvað svona survival mode. Ég var bara með hundinn og leiddi hugann að ýmsu en engar hugsanir fóru of langt þannig að ég byrjaði að brotna. Ég grét ekki, ég örvænti ekkert. Ég hélt áfram að hugsa hvað ég þyrfti að gera til að lifa þetta af.“